Trots
Het goede nieuws is dat zo’n crisis eindig is. En hij eindigt altijd met nieuw elan, als hij tenminste niet in een oorlog eindigt. Hoewel eindig, hoeven we ons echter geen illusies te maken dat we in 2010 wakker zullen worden in een nieuwe wereld. Die zal nog steeds worden gedicteerd door de systemen, emoties en processen zoals wij die nu kennen. Maar dat het straks weer business as usual zal zijn, zou ook wat al te cynisch zijn. Ergens tussen naïviteit en cynisme ligt onze toekomst. Zeg maar tussen Telegraaf en Volkskrant.
Om te beginnen kunnen we de verlossi
ng van de menselijke aard gevoeglijk vergeten. Het eigenbelang als leidend beginsel vervangen door een collectief belang is een duurbetaald experiment dat niemand nog eens wil herhalen. Maar het is een kwestie van maatvoering: de nadruk lag vanaf Reagan tot en met het Bushisme iets teveel op het Laissez en te weinig op het faire. Iets minder hebzucht en wat meer eerzucht en zou Westerse economieën geen kwaad doen. Anders gezegd: iets minder markt en wat meer moraal. Wat minder spullen die we niet zouden missen als ze ons niet zo opgedrongen werden en wat meer trots op onze bijdrage aan een nieuwe, meer rechtvaardige, gezonde en schone wereld. Never waste a good crisis.
